رسانه

انکار مرگ

 باور به متحمل مرگ با عزت تلاشی است که ما برای رویایی با واقعیت ان چیزی انجاو می دهیم دربسیاری از موارد مجموعه ای از خدادهای ویرانگر است که به دلیل ماهیت شان به نابودی انسانیت فرد مختصر می انجامد هیچ عزتی در فرایند که به مرگ ختم می شود ندهیام جستجو برای دستیابی به عزت واقعی با از کارافتادن که به مرگ ختم می شود عزتی در مرگ زند

گی پیش از ان است           

درجامعهای زندگی اندازه گیری می شود مرگ در طول تاریخ موضوع اصلی همه فرهنگ های بوده است که به عنوان اراده خداوند مقدس شمرده می شود ویا به عنوان چالش های نهایی که فرروی بوده است یا به عنوان خدواند مقدس شمرده می شود ویا به عنان چالش های نهایی که فراروی بشر است در برابر ان ایستادگی می شده است درایینهای که بقصد ارامش بخشیدن به زندگانی برپا می شد مرگ را از خود می راندند افراد متین ان را با سکوت پذیرا می شدند در کانالهی ساده لو حان مرگ را رام می کردهاند رمانتیکهای با نومیدی با ان می جنگیدند ولی هر گز کسی ان انکار نمیی کردهندمرگ ویپگی بارز فرهنگ حدید به شمار م ی اید وتلاشی است برای تبعید ان از قلمرو زندگی پیشرفته ای انگیز بودهاست

با سیستم الکترونیکی چن رسانه ارتباط دارد مختلف به دگرگونی زمان ما کمک می کند همزمانی بی زمانی از سویی اطلاعات فوری در سرتاسر زمان به همراه گزارشهای زنداهند که اقصی بی سابقه ای می بخشد دنبال کردن لحظه ب هلحظه سقوط اتحاد شوری به همراه ترجمه همزمان بحث های سیاسی درروسیه سراغاز عصر جدیدی در ارتباط بود که دران می توان ساخته شدن تاریخیی را مستقیما نظاره کرد البته این در صورتی اسست که این حوادث برای کنترل کنندگان اطلاعات از جذابیت لازم برخوردار است همچنین ارتباط کامپیوتری گفتگو در زمان واقعی را امکان پذیر می سازد مردم را براساس علایق مشترکی که داردن در گفتگوی نوشتاری تعاملی وچند جانبهای گرد هم مردم رابراساس علایق مشترکی که دارند در پاسخ های غلبه که تکنولوپی های ارتباطی جدید همچون تلفن ولی با انعطاف  پذیری بیشتر حس حضور را ایجاد کرده است امیختن زمانهای دررسانه دریک کانال ارتباطی وبه انتخاب بینده یا طرف ارتباط به ایجاد امتزاج زمانی می انجامد که درزمانهای نه تنها ژنرارهای با یکدیگر در می امیزد بلکه درزمانهای نیز در افقی مسطح می شوند که ان به ابتدایی انتهایی ونه تربیتی بی زمان متن سیستم چند رسانه ای یکی از ویپگی های تعیین کننده است فرهنگ ماست که ذهن حافظه کودکانی را که در متن فرهنگی جد دی امیزش می دهند تاریخ در وهله اول براساس دسترس بودن به مطالب دیداری سازمان می بابد ویا از هم جدا می شوند