فرض کنید قرار است یک سخنرانی داشته باشید وشنودگان خود اقناع کنید .ایا با عنوان کردن نظر خود ونادیده گرفتن نظرات مخالفین تعداد را قانع خواهید کرد یا با طرح بحثهای مخالف کوشش در جهت رد انها
انها از ان که به این سوئال پاسخ دهیم اجازه بدهید وبه عنوان موثر براین موضوع نگاهی از نزدیک بیفکنیم اگر پیان دهندهای استدلال های مخالف را باز گو کند نشان می دهد بی غرض ومنصف است این امر می تواند قابلیت اعتماد گویند وبالا ببرید ودرنتیجه تاثیر پیام انگیز بودن مساله نماند در انها تنزل ایجاد وسسب شد تا به دنبال مخالف بگردد ودنهایت از قدرت پیام در اقناع کردن ایشان کاسته می شود حال که ین دو امکان دارد ددر ذهن خود ترسیم کردیم تعجبی ندارد اگربگوییم که بین طرح یک جانبه موضوع وتاثیر پیام رابطه سادهای وجود ندارد تا حدودی این رابطه بستگی به سطح اطلاعات شنوندگان اول انان درباره موضوع پیام دارد پژوهش های که د این زمینه انجام شده انان با بحث های عموما نشانگر اناست که هرچه بحثهای نقطه ای نظرهای احتمال اقناع شدن انان با بحثهای یک طرفه کمتر می شود وبحثهای که نقطه نظرهای مهم مخالف را طرح می کنند وسپس سعی در ابطال انان دارند وتاثیر اقناعی بیشتری بر جا می گذارند البته منطق نیز چنین حکم می کند فردی که نسبت به موضوعی مطلع است احتمالا برخی از بحث های مخالف را نیز چنین حکم می کند احتمالا نتیجه می گیرند وکه پیام دهنده یا بنا حق بحث های امتناع می کند حضار مخالف طرح نمی کند احتمالا نتیجه پیا م دهند یا بنا حق بحث های مخالف را طرح نمی کند یا قادر به رد کردن انها نیست از بحث های مخالف مطرح نشوند حاضران مطلع اقناع می شوند اگر بحث مخالف عنوان ندارد شود انان ممکن است سردگم بشوند
ماهیت پیام از پیام رسانه همگانی اغلب واکنش هوشمندانه ما در برابر ان چه را می گیند که دریافت می داریم دشوار می سازد تجزیه وتحلیل موثر سیل پیام کوتا که یکی پس از دیگری دریافت می داریم وکوشش ذهنی معتابهی را می طلبد
منتظر نظرتان هستم