هم زمانی در مکالمه تلفنی

سرنخ های دیداری مثل نگاه و.. در هم زمانی طرفین صحبت مهم نباشد در این صورت در مواقع دسترسی به این علائم موارد قطع صحبت طرف مقابل و مکث های طولانی می یابد وبیشتر اتفاق می افتد تجربیات بسیاری برای ازمون این فرضیه به اجزا در امدند بعضی از یافته ها به مطالعات راتر واین فرضیه به اجزا در امدند بعضی دیگر در این مطالعهراتر باز می گرددند در این مطالعه از گروه های دوتایی سژه های در خواست شده تا به دلخواه در پای تلفن در گفتگوی رو در رو به مدت 15 دقیقه را جع به موضوعاتی در ارتباط با صنعت شرکت کنند انان متوجه شدند که مورد قطع ارتباط در پای تلفن کمتر است نکته مهم در اینجاست که همزماننی در تلفن کمی بهتر از گفتگوی رودر وصورت می گیرد واین نشان می دهد که ما مطمئنا بدون سرنخ خای دیداری لازم برای جور کردن گفتگو می تانیم کار خود را پیش ببریم اگرچه همان طور که دیدم این علائم به کار می روند